Menu

NVT WTA Hamer Duyvenszprijs 2016

Gepubliceerd op: 10-11-2016

De NVT WTA Hamer Duyvenszprijs 2016 is voorafgaande aan de Algemene Vergadering van de NVT uitgereikt door de WTA commissie aan 
Dr. Yvonne de Waal, 
UMCG, Centrum voor Tandheelkunde en Mondzorgkunde

Titel proefschrift: 
Peri-implant Infections

Haar promotors waren:
Prof.dr. A.J. van Winkelhoff, Prof.dr. G.M. Raghoebar, Prof.dr. E.G. Winkel en Prof.dr. H.J.A. Meijer.


De WTA commissie kent eenmaal per jaar, onder auspiciën van de Nederlandse Vereniging van Tandartsen, een wetenschappelijke onderscheiding toe aan het tandheelkundig proefschrift dat door de WTA leescommissie als beste van dat jaar is beoordeeld.
Deze onderscheiding draagt de naam NVT WTA Hamer Duyvenszprijs, zo genoemd omdat in het verleden de prijs mede werd gefinancierd vanuit legaten van de tandartsen Hamer en Duyvensz.
Yvonne de Waal heeft deze prijs ontvangen mede omdat het onderwerp en de conclusies van de dissertatie (klinisch)tandheelkundig van aard zijn en relevant zijn voor de tandarts algemeen practicus.

Het doel van het onderzoek was op de 1e plaats om in twee systematisch literatuur onderzoeken te zien of de lange duur overleving van implantaten bij volledig edentaten en partieel betanden, hetzelfde is en of de bacteriële plaque samenstelling bij deze twee groepen verschilt. Geconcludeerd werd dat er geen verschil in peri-implantaire infecties was en dat bij edentate en deels betande patiënten met implantaten er geen groot verschil is in microflora.

Vervolgens werd een eigen onderzoek gestart naar de paropathogenen voor en na een volledige gebitsextractie. Bepaalde paropathogenen blijven tot maanden na de gebitsextractie aantoonbaar om de mond. Het onderzoek daarna richtte zich op welke paropathogenen mogelijk een rol spelen met het ontwikkelen van peri-implantitis op de langere duur.

Dat bleken P. gingivatis, P. intermedia en T. forsythis en F. nucleatum te zijn.

De vervolghoofdstukken 6 en 7 gaan over het effect van implantaat-oppervlakte decontaminatie met chloorhexidine na mechanische reiniging. Het effect leidt niet tot betere klinische uitkomsten.

In hoofdstuk 8 worden de prognostische factoren onderzocht, die peri-implantitis kunnen stoppen. Ervaring van het chirurgische team dat peri-implantitis behandelt bleek van belang te zijn, evenals het als dan niet roken en de mate van botverlies rondom het implantaat.

De resultaten van deze studie kunnen als volgt worden samengevat:

  1. Peri-implantitis komt vooral voor 5 jaar na implantatie
  2. Mogelijke risicofacturen moeten alvorens te implanteren worden behandeld of worden uit gesloten
  3. Decontaminatie met chloorhexidine na grondige reiniging van het implantaatoppervlak leidt niet tot minder peri-implantitis

Contactinformatie

Correspondentieadres